بیان آنک خطای محبان بهترست از صواب بیگانگان بر محبوب

  • تصویر حکایت اذان گوی مولوی
    تصویر حکایت اذان گوی مولوی

مولوي - مثنوي معنوي - دفتر سوم

بخش ۵ - بیان آنک خطای محبان بهترست از صواب بیگانگان بر محبوب


آن بلال صدق در بانگ نماز /حی را هی همیخواند از نیاز
تا بگفتند ای پیمبر نیست راست / این خطا اکنون که آغاز بناست
ای نبی و ای رسول کردگار / یک مؤذن کو بود افصح بیار
عیب باشد اول دین و صلاح / لحن خواندن لفظ حی عل فلاح
خشم پیغمبر بجوشید و بگفت / یک دو رمزی از عنایات نهفت
کای خسان نزد خدا هی بلال / بهتر از صد حی و خی و قیل و قال
وا مشورانید تا من رازتان / وا نگویم آخر و آغازتان
گر نداری تو دم خوش در دعا / رو دعا میخواه ز اخوان صفا


بخش ۶ - امر حق به موسی علیه السلام که مرا به دهانی خوان کی بدان دهان

گفت ای موسی ز من میجو پناه / با دهانی که نکردی تو گناه
گفت موسی من ندارم آن دهان / گفت ما را از دهان غیر خوان
از دهان غیر کی کردی گناه / از دهان غیر بر خوان کای اله
آنچنان کن که دهانها مر ترا / در شب و در روزها آرد دعا
از دهانی که نکردستی گناه / و آن دهان غیر باشد عذر خواه
یا دهان خویشتن را پاک کن / روح خود را چابک و چالاک کن
ذکر حق پاکست چون پاکی رسید / رخت بر بندد برون آید پلید
میگریزد ضدها از ضدها / شب گریزد چون بر افروزد ضیا
چون در آید نام پاک اندر دهان / نه پلیدی ماند و نه اندها


بلال، موذن حضرت محمد پيامبر (ص)، هنگام اذان حي را هي ميخواند (مثلا در حي علي الصلات، ميگفت هي علي اصلات). اطرافيان پيامبر بر اين خورده ميگرفتند و ميگفتند اگر کسي بياوري که بهتر از او کلمات را ادا کند بهتر است. پيامبر در جواب آنها اينطور گفت:
کاي خسان نزد خدا هي بلال  / بهتر از صد حي و خي و قيل و قال
وامشورانيد تا من رازتان / وانگويم آخر و آغازتان
مولانا از داستان بلال بهره مي‌گيرد تا بگويد که تغييراتي که انسان مي‌تواند در خودش و جامعه ايجاد کند با تغييرات دروني آغاز مي‌شود. هر کسي مي‌تواند به ملکات زيباي الهي و اخلاق زيبا برسد. مولانا در ادامه داستان، دعا به زبان ديگر را براي حضرت موسي (ع) تعريف مي‌کند، که در اين ويدئو آمده است.


***زندگي بدون نهنگ ممکن نيست*** کانال پارچينا: @parchina